۲۸ بهمن ۰۰ ، ۰۷:۴۲
طبقه بندی موضوعی
-
اربعین
(۲۶) -
پاییز میرسد که مرا مبتلا کند
(۱۰)
بایگانی
- بهمن ۱۴۰۴ (۱)
- آذر ۱۴۰۴ (۱)
- مهر ۱۴۰۴ (۳)
- شهریور ۱۴۰۴ (۵)
- مرداد ۱۴۰۴ (۱)
- تیر ۱۴۰۴ (۳)
- خرداد ۱۴۰۴ (۲)
- ارديبهشت ۱۴۰۴ (۱)
- اسفند ۱۴۰۳ (۲)
- شهریور ۱۴۰۳ (۱)
- تیر ۱۴۰۳ (۲)
- خرداد ۱۴۰۳ (۲)
- آذر ۱۴۰۲ (۲)
- آبان ۱۴۰۲ (۶)
- مهر ۱۴۰۲ (۲)
- شهریور ۱۴۰۲ (۲)
- مرداد ۱۴۰۲ (۸)
- تیر ۱۴۰۲ (۲)
- خرداد ۱۴۰۲ (۳)
- ارديبهشت ۱۴۰۲ (۳)
- فروردين ۱۴۰۲ (۴)
- اسفند ۱۴۰۱ (۷)
- بهمن ۱۴۰۱ (۷)
- دی ۱۴۰۱ (۸)
- آذر ۱۴۰۱ (۸)
- آبان ۱۴۰۱ (۳)
- مهر ۱۴۰۱ (۹)
- شهریور ۱۴۰۱ (۳)
- مرداد ۱۴۰۱ (۳)
- تیر ۱۴۰۱ (۹)
- خرداد ۱۴۰۱ (۹)
- ارديبهشت ۱۴۰۱ (۵)
- فروردين ۱۴۰۱ (۵)
- اسفند ۱۴۰۰ (۷)
- بهمن ۱۴۰۰ (۱۰)
- دی ۱۴۰۰ (۱۳)
- آذر ۱۴۰۰ (۱۲)
- آبان ۱۴۰۰ (۶)
- مهر ۱۴۰۰ (۱۹)
- شهریور ۱۴۰۰ (۳)
- مرداد ۱۴۰۰ (۴)
- تیر ۱۴۰۰ (۴)
- ارديبهشت ۱۴۰۰ (۱)
- فروردين ۱۴۰۰ (۲)
- اسفند ۱۳۹۹ (۷)
- بهمن ۱۳۹۹ (۷)
- دی ۱۳۹۹ (۱۰)
- آذر ۱۳۹۹ (۹)
- آبان ۱۳۹۹ (۶)
- مهر ۱۳۹۹ (۷)
- شهریور ۱۳۹۹ (۱۱)
- مرداد ۱۳۹۹ (۴)
- تیر ۱۳۹۹ (۴)
- خرداد ۱۳۹۹ (۲)
- ارديبهشت ۱۳۹۹ (۱)
- فروردين ۱۳۹۹ (۱)
- اسفند ۱۳۹۸ (۳)
- بهمن ۱۳۹۸ (۷)
- دی ۱۳۹۸ (۱۱)
- آذر ۱۳۹۸ (۳)
- آبان ۱۳۹۸ (۵)
- مهر ۱۳۹۸ (۶)
- شهریور ۱۳۹۸ (۶)
- آبان ۱۳۹۷ (۲)
آخرین مطالب
- ۰۸ بهمن ۰۴ ، ۰۸:۳۵ امروز را قرار است چگونه بگذرانم؟
- ۰۹ آذر ۰۴ ، ۱۰:۲۵ دلتنگی…
- ۲۴ مهر ۰۴ ، ۱۱:۲۱ خانه… و تو چه میدانی که خانه چیست؟!
- ۲۳ مهر ۰۴ ، ۲۲:۲۲ سرزمینت
- ۰۲ مهر ۰۴ ، ۰۷:۵۰ پاییز جان
- ۱۰ شهریور ۰۴ ، ۱۳:۱۶ من الحسین
- ۱۰ شهریور ۰۴ ، ۱۳:۱۴ الی الحسین ۴
- ۱۰ شهریور ۰۴ ، ۱۳:۱۳ الی الحسین ۳
- ۱۰ شهریور ۰۴ ، ۱۳:۱۲ الی الحسین ۲
- ۱۰ شهریور ۰۴ ، ۱۳:۱۱ الیالحسین۱
بسم الله الرحمن الرحیم
بچهها بزرگ شدهاند؛
آنقدری که برای کارها میشود رویشان حساب کرد.
آنقدری که خیلی اوقات خودشان اتاقشان را مرتب میکنند.
آنقدری که خیلی وقتها ظرفها را میشویند.
آنقدری که برای قسمتهای زیادی از آشپزی، میشود روی کمکشان حساب کرد.
و من هر بار احساس میکنم چقدر با همین کارهای کوچکشان، سبکبارتر شدهام. چقدر خدا را شکر میکنم برای بودنشان و برای دیدن این روزها... بسم الله الرحمن الرحیم. الم نشرح لک صدرک. و وضعنا عنک وزرک. الذی انقض ظهرک. و رفعنا لک ذکرک. فان مع العسر یسرا. ان مع العسر یسرا. فاذا فرغت فانصب. و الی ربک فارغب.
بسم الله الرحمن الرحیم
جلسه آخر کلاس مجازی را میخواستم با لپتاب گوش کنم؛ هدفون خودم وصل نمیشد، همسر هندزفری خودش را برایم وصل کرد.
صحبت استاد تمام شد و ناگهان صدای هلالی در گوشم که نه، در جانم پیچید: ای جنونآمیز، باده لبریز، شور رستاخیز یا اباعبدالله...
انگار که مثلا ناگهان سر از بینالحرمین درآورده باشی... میان جمعیت راهپیمایی اربعین، میان دستهها... از تلاطم صدای سینهزنی قلبت محکم بکوبد... و آنها بخوانند: ای جانم یا حسین جانم یا حسین جانم یا حسین یا حسین یا حسین....
آخ آخ آخ آقا! دلتنگیام را کجا بتکانم؟...
پ.ن: از کار کردن بر رساله حقوقی دوستم خسته شدهام؛ دلم همان تاریخ زندگانی شما را میخواهد آقا که با هر خطش بمیرم و زنده شوم... اجازه میدهید بخش دومش را شروع کنم؟...
بسم الله الرحمن الرحیم
روزهای دیگر را میشود یکجوری سر کرد... میشود خودت را بزنی به نفهمیدن... جمعهها اما، رنگ و بوی دیگری از دلتنگی دارد...
دست میکشم روی روکابینتیهایی که با مامان خریدیم و اشک میریزم... چرا بیشتر دستهایشان را نبوسیدم؟ چرا بیشتر در آغوششان نگرفتم... چرا بیشتر نگاهشان کردم... حسرت میکشد آدم را...
مامان! بالاخره رفتم توی اتاقی که شما بودید، روتختی علی را کشیدم روی تختی که شما میخوابیدید، اما دارم میمیرم از دلتنگی برای دوباره دیدنتان که آرام آنجا استراحت میکنید... کاش آن روز که آمدم بیدارتان کنم و دلم نمیآمد و بغض اجازه نمیداد صدایتان بزنم و گفتن کلمه مامان از نزدیک داشت مرا میکشت، هزار سال طول میکشید و من هزار بار همانطور آرام، دستانتان را میبوسیدم...