بسم الله الرحمن الرحیم
تستم منفی شد، ولی بویایی ندارم. همچنان در تعلیق، قرنطینه را رعایت میکنم.
برایم اس ام اس آمد که تست شما مثبت شده! رعایت دوهفته قرنطینه اجباری است.
آن جواب آزمایش چه بود و این اس ام اس چه؟!
امروز مطالعه را شروع کردم. انسان ۲۵۰ ساله و روحم با هر سطری که از رسول خدا -جان عالمی به فداش- میخواندم، به پرواز در میآمد... چطور دوست نداشته باشمتان ای بهترین عبدالله؟! چطور آرزوی دیدارتان را نداشته باشم؟! چطور در لحظههای زندگیم جاری نباشید؟! زیباترین خیال! مهربانترین رویا! پدرترین پدر! دوستداشتنیترین اسوه! چه خوشبختم من که مهرتان را به دل دارم... الحمدلله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله...
بسم الله الرحمن الرحیم
پنجره باز است و از بیرون صدای زیارت عاشورا میآید...
انگار که شب اول محرم باشد مثلا...
من خوشحال میشوم...
انگار که با تمام شدن محرم و صفر، دستمان را رها نکردهای... انگار هنوز در فضای شهر عطرت پیچیده است...
ما را همیشه با خودت بخواه حسین مهربان فاطمه! ما را لحظهای از خودت جدا نکن...
پ.ن: در این شب عزیز، برای همه بیماران کرونایی و بیماران مشکوک به کرونا، دعا کنیم، به حمدی، به دعای هفتم صحیفهای، به حدیث کسایی، به صلواتی...
نویسنده این وبلاگ هم در همین گروه محتاج دعاست.